infolinks

Ipinapakita ang mga post na may etiketa na eliseo Soriano. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na eliseo Soriano. Ipakita ang lahat ng mga post

Huwebes, Oktubre 1, 2015

Bakit hindi humaharap sa mga debate ang PAMAMAHALA?

Matagal ng paulit-ulit na tanong ng marami, lalo na sa panig ng ADD (Ang Dating Daan). Upang kanilang maunawaan, ay bigyan po natin ng iilang tugon ukol dito. Ganito ang sabi ng maraming isip na nasa INBOX din natin:
" Bakit hindi kailan man lumaban sa debate ang Pamamahala sa Iglesia sa hamon ni Soriano na puno sa puno? bakit ang ihaharap ninyo ay mga ministro at hindi ang founder nyu !.... "
SAGOT:
Maraming beses na po nasagot ng IGLESIA NI CRISTO ang issue na ito. Inuulit po namin, HINDI po "PUNO NG IGLESIA" ang pamamahala ng Iglesia ni Cristo, kundi ang kinikilala namin ay si Cristo:
Juan 15:5" AKO ANG PUNO NG UBAS, KAYO ANG MGA SANGA: Ang nananatili sa akin, at ako'y sa kaniya, ay siyang nagbubunga ng marami: sapagka't kung kayo'y hiwalay sa akin ay wala kayong magagawa. "
SINO RAW? Ang sabi, ang TANGING PUNO ng tunay na Iglesia ay si "CRISTO" lamang. Napakalinaw po ng PAHAYAG ng Biblia kaya pala hindi ito alam ng ating mga kaibigan sapagkat sila'y hiwalay kay Cristo at hindi sila ang mga sanga ni Cristo, ano ang sabi sa hiwalay kay Cristo?
" sapagka't kung kayo'y hiwalay sa akin ay wala kayong magagawa. "
Ganito pa ang ibang patotoo ng Biblia:
Hebreo 3:6 DATAPUWA'T SI CRISTO, gaya ng anak AY PUNO SA BAHAY NIYA; NA ANG BAHAY NIYA AY TAYO, kung ating ingatang matibay ang ating pagkakatiwala at pagmamapuri sa pagasa natin hanggang sa katapusan. "
Malinaw na si CRISTO lamang ang PUNO ng BAHAY, at ang BAHAY niya ay TAYO. At ang BAHAY sa kabuuan ay ito ang IGLESIA [1 Tim.3:15]. Ang mga tao na miyembro dito ay marami, at sila ay tatawagin sa isan lamang na KATAWAN [1Cot.12:27; Roma 12:5] . At siyempre ang KATAWAN ay ang Iglesia parin [Col.1:18].
Kung gayon:
● PUNO - Cristo
● MIYEMBRO/SANGA/BAHAY/KATAWAN - TAYO
Malinaw na po ngayon sa LAHAT at nauunawaan na natin na ang tunay na kinikilalang PUNO ng tunay na Iglesia ay walang iba kundi si Cristo. Kung ang ibang relihiyon na ang kanilang puno ng kanilang Iglesia gaya ng ADD na si Mr. Eli Soriano, ay patotoo lamang na maling pagkilala nila sa tunay na PUNO na walang iba kundi si Cristo.
Puntahan natin ang ukol sa pagharap ng debate. Sa totoo po nito, simula't simula ng pagsisimula ng pagbangon ng Iglesia ni Cristo noong 1914 ay nagsisimula lamang sa iisang tao, na si kapatid na Felix Manalo. Noon ay hindi pa gaanong malawak at malaki ang naaabot ng Iglesia ni Cristo, at ang Kapatid na Felix ay sumabak sa iba't ibang uri ng debate mula sa hamon ng iba't ibang relihiyon sapagkat nais nilang hadlangan ang pangangaral ng kapatid. Samakatuwid, ang pamamamahala sa pagsisimula ng Kapatid na Felix mula noong pagbangon ng Iglesia ay nakaharap na sa mga public debate, sapagkat isa sa madaling paraan noon ng pakikinig ng tao upang maikumpara ang mga aral sa iba't ibang relihiyon.
Sa patuloy na pagtatagal ng Iglesia ay mas lalong lumawak ito hanggang sa nakarating sa ibayong dagat, sa iba't ibang bansa na dati'y wala pang Iglesia ni Cristo, Kaya naman sa kapanahunan mula sa Pamamahala ng Kapatid na Erano G. Manalo ay laganap na ang Iglesia sa napakaraming bansa. Kaya naman sa patuloy na pagdami ng kaanib ay nagkaroon naman ng iba't ibang tungkulin sa loob ng Iglesia kasama na rito ang patuloy na pagdami ng mga Ministro at Manggagawa upang magkaroon ng kaagapay at katulong ang Pamamahala sa patuloy na pagsinop sa kabuuan ng Iglesia. Kaya naman natupad ang sabi sa Biblia na maglalagay ng iba't ibang tungkulin na may ibat ibang gampanin kung saan kanilang gagampanan :
Roma 12:4 Sapagka't kung paanong sa isang katawan ay mayroong tayong maraming mga sangkap, at ang lahat ng mga sangkap ay hindi pareho ang gawain:
Roma 12:5" Ay gayon din tayo, na marami, ay iisang katawan kay Cristo, at mga sangkap na samasama sa isa't isa. "
Roma 12:6" At yamang may mga kaloob na nagkakaibaiba ayon sa biyaya na ibinigay sa atin, kung hula, ay manganghula tayo ayon sa kasukatan ng ating pananampalataya "
Roma 12:7" O kung ministerio, ay gamitin natin ang ating sarili sa ating ministerio; o ang nagtuturo, ay sa kaniyang pagtuturo "
Roma 12:8" O ang umaaral, ay sa kaniyang pagaral: ang namimigay, ay magbigay na may magandang-loob; ang nagpupuno, ay magsikap; ang nahahabag ay magsaya. "
Kaya, ang tunay na IGLESIA ay tunay at totoong isinasagawa ang lubos na kaayusan sa lahat ng panahon [1Cor. 14:40], lalo na sa mga gampanin sa loob ng Iglesia sa patuloy na paglawak nito. Kaya sa mga kabilaang hamon ukol sa "DEBATE" ay may itinalaga din naman ang Iglesia na sila ang may basbas/tungkuling haharap sa anumang hahamon sa Iglesia ukol dito.
PANGUNAHING LAYUNIN/GAWAIN NG PAMAMAHALA
Kung gayon, ano ang pangunahing gawain at layunin ng Pamamahala ? Ang layuning madala ang Iglesia sa kaniyang sakdal at nagniningning sa kaluwalhatian lalo na sa paghahanda sa araw ng muling pagparito ni Cristo. Sa patnubay at kapangyarihan ng katotohanan na nakasulat sa Biblia na ang isa sa mga PANGUNAHING DAHILAN NG PAGLALAGAY NG DIOS NG PAMAMAHALA SA IGLESIA AY PARA SA IKATITIBAY NITO [ Efeso 4:11-12; 2Cor. 10:8].
Laging walang sawa sa pagpapaalaala sa lahat ng mga kaanib sa Iglesia na habang papalapit ang dakilang araw na iyon ng ating kaligtasan, nasasaksihan nating natutupad ang ibinabala sa Banal na Kasulatan na lalong lulubha ang mga kahirapan at kasamaan sa mundo. Ito'y magiging sanhi rin ng PANLALAMIG NG PAGIBIG NG MARAMI at KAWALANG SIGLA sa paglilingkod sa Dios [Mat. 24:7,12]
Tunay nga na sa mga huling araw, ang pinakamahigpit na kalaban "ang diablo" ay gagamit ng bawat pandaraya at lahat ng masasamang kaparaanan UPANG PINSALAIN ANG PANANAMPALATAYA NG MGA TUNAY NA CRISTIANO. Alam na alam niyang kakaunting panahon na lamang ang nalalabi sa kaniya upang kaniyang maisakatuparan ang pinakamapinsalang layunin "ANG MAHADLANGAN ANG MGA LINGKOD NG DIOS SA PAGTATAMO NG KALIGTASAN" [Apoc.12:12]. Upang lalong maipakita ang pagiging desperado o kawalan ng pag-asa ng ating kaaway na lalong nag uumigting sa pagsisikap na maisagawa ang kaniyang pangunahing layunin ay itinulad siya ng Biblia sa "LEONG UMUUNGAL...GUMAGALA NA HUMAHANAP NG MASISILA NIYA " [1Ped. 5:8] . Ginagawa niya ang lahat ng kaniyang makakaya upang alisin ang mga salita ng Dios sa puso ng mga sumasampalataya [Luc.8:12].
Dahila dito, upang mapalakas ang kakayahan ng mga kaanib sa Iglesia na maipagsanggalang ang kanilang pananampalataya laban kay satanas, ay BUONG SIGASIG AT WALANG KAPAGURANG dumadalaw sa mga lokal ng Iglesia sa BUONG MUNDO ang Tagapamahalang Pangkalahatan, at nagtuturo ng buong karunungan sa bawat isa sa pamamagitan ng leksiyong espirituwal na buong alab niyang itinuturo sa mga pagsamba. Walang tigil ang paghikayat niya sa lahat ng mga hinirang ng Dios na " MAKIPAGLABANG MASIKAP DAHIL SA PANANAMPALATAYA " [Judas 1:3], o " MAKIPAGBAKA... NG MABUTING PAKIKIPAGBAKA SA PANANAMPALATAYA " upang makapanangan sila "sa buhay na walang hanggan" [1Tim. 6:12]
Samakatuwid, ang isip at layunin nila lalo na ngayong NAPAKALAKI ng LAWAK na naabot ng Iglesia ay ang MADALA SA MATAAS na uri ang Iglesia, sa lalong ikatitibay ng PANANAMPALATAYA ng lahat ng kaanib. Kaya ang pag-iisip ng maling isipan kung bakit hindi lalaban ang Pamamahala sa debate ay mga maling paratang. Kaya nga upang matugunan ang kanilang hamon ay NAGLAGAY ang Pamamahala na tutugon doon at dala ang PANGALAN ng IGLESIA kung sakaling haharap sa anomang hamon at WALANG inuurungan ang Iglesia Ni Cristo kung sakaling may maglakas ng loob na haharap dito, sapagkat mas lalong maihahayag ng Iglesia ni Cristo sa hindi pa kaanib kung ano nga ba ang tunay na aral na dapat sampalatayanan ng tao, upang siya'y mapabilang sa tunay na ililigtas pagdating ng araw ng muling pagbalik ni Cristo. 2023

Miyerkules, Setyembre 30, 2015

THE REASON WHY IT IS THE DUTY OF THE IGLESIA NI CRISTO TO MAKE KNOWN THE TRUE GOD THAT MUST BE WORSHIPPED. Why was the Iglesia Ni Cristo singled out to carry on this task?

(c) Bro. Jose Ventilacion
Are you worshipping the true God?
If you consider yourself a religious person, you would most likely respond in the affirmative if asked if you are worshiping the true God. You probably believe that the divine being to whom you render religious services is the true God. However, if the God that you believe in is not one but three distinct beings, each one of whom is supposed to be God, and called by the term Trinity, how certain are you that you are worshiping the true God?
If your idea of God is different from the notion of those who believe in the Trinity because you think that the Father, the Son and the Holy Spirit are just three manifestations of the one true God, which is what the adherents of the so-called “Oneness” doctrine teach, how confident are you that you have the right knowledge of God and are worshiping the true God? If you are one of those who believe in many gods and goddesses each of whom is manifesting particular divine attributes or caring for some particular aspects of nature or of human affairs, then you a polytheist. Polytheism was a form of religion in the ancient world and was well developed in Egypt, Mesopotamia, Greece, Rome, and elsewhere. If you worship deities, are you in reality worshiping the true God?
It behooves us to examine carefully this subject so that we will know for certain who indeed, is the true God that must be worshipped. It would be an exercise in futility if we render a worship service but find out later that such pious act is being offered to the wrong God!
Many people today realize that it is indeed man’s inherent obligation to serve and worship God. The proliferation of religions all over the world attests to the truth that man indeed has understood that worship of God is essential and necessary. As the Scriptures say:
“Worship the Lord with gladness; come before him with joyful songs. Know that the Lord is God. It is he who made us, and we are his; we are his people, the sheep of his pasture” (Ps. 100:2-3 NIV).
Indeed, man is duty-bound to worship his Creator, but he must recognize the identity of the true God. Should man believe in many gods manifested in myriads of form or in only one God? We must consult the Holy Scriptures to determine if we are indeed worshiping the true God.
The one true God
In Deuteronomy 6:4, Moses told his fellow Israelites:
“Hear, 0 Israel: The LORD our God, the LORD is one!”
Even during the time of Moses, the Israelites clung to the belief that there is only one God. By upholding the belief that God is one, they necessarily opposed the worship of other gods (Exod. 20:3-5). In fact, it is God Himself who wanted them to know that He is the only true God as Moses said in Deuteronomy 4:35:
“The Lord wants you to know he is the only true God, and he wants you to obey him ...” (CEV).
The true God Himself declared to the Israelites that “there is no other God” besides Him. Through the prophet Isaiah, He said:
“Remember the former things, those of long ago; I am God, and there is no other; I am God, and there is none like me.” (Isa. 46:9, NIV).
“I am the LORD, and there is no other; apart from me there is no God. I will strengthen you, though you have not acknowledged me, so that from the rising of the sun to the place of its setting men may know there is none besides me. I am the LORD, and there is no other.” (Isa. 45:5-6, Ibid.)
When God speaks, He alone is speaking. He is not speaking as one God among the three, as the Trinity doctrine suggests. Those who are worshiping a triune God are not worshiping the true God.
The ubiquitous and eternal God is the Father
God Himself wants all people to realize that He is the God of everyone and that He is not a God in just a certain place but in all places. As Moses told the Israelites:
“Know therefore this day and keep in mind that the LORD alone is God in heaven above and on earth below; there is no other.” (Deuteronomy 4:39 JPS).
The prophet Jeremiah proclaimed to his fellow Israelites that the true God is not only one but is also eternal. Thus, he announced in Jeremiah 10:10:
“But the LORD is the only true God, the living God. He is the everlasting King!” (NLT).
Even at the close of the Old Testament period, the prophet Malachi declared that there is only one God. He likewise proclaimed that the one God is the Father:
“Have we not all one Father? Did not one God create us? . . . (Malachi 2:10, NIV)
The same teaching was taught by Isaiah when he proclaimed the virtues of God. He said:
“But now, O LORD, you are our Father; We are the clay, and You are the Potter, We are all the work of Your hands” (Isaiah 64:7, JPS).
The Israelites recognized the Father as the only true God There was no mention in the Old Testament of a triune God—Father, Son, and Holy Spirit, as one God. It is ridiculous and absurd to teach that the Israelites believed in more than one God, that is, other than the Father, they recognized two more gods—the Son and the Holy Spirit!
The true God in the Christian era
However, some theologians say that this concept of the Father being the only true God is no longer true during the New Testament period; they aver that when Jesus came, He taught that there is a plurality of persons subsisting in the one true God! Wayne Grudem asserts this in his book, Systematic Theology, page 230:
“When the New Testament opens, we enter into the history of the coming of the Son of God on earth. It is to be expected that this great event would be accompanied by more explicit teaching about the trinitarian nature of God, and that is in fact what we find.”
If this statement were correct, then we would expect to find in the New Testament explicit teaching about the Trinity. However, the author of the book was honest enough and quick to admit at the beginning of his discourse on the Trinity that the term itself could not be found in the Bible:
“The word trinity is never found in the Bible” (p. 226, Ibid.)
Instead, what we find in the New Testament are clear teachings that uphold the absolute oneness of God, as revealed in the Old Testament. Let’s take a closer look at what Jesus Himself stated when He was praying to God. In John 17:1, 3, this is recorded:
“When Jesus finished saying all these things, he looked up to heaven and said, ‘Father, the time has come. Glorify your Son so he can give glory back to you . . . And this is the way to have eternal life – to know you, the only true God, and Jesus Christ, the one you sent to earth’” (NLT).
The true Christian doctrine, as expounded by Jesus Christ Himself, is that there is only one true God and He is the Father. Jesus emphasized the absolute oneness of God by the use of the term “only.” To Jesus, His Father is the only God that His disciples should know, as He reiterated in John 5:44-45:
“You like to receive praise from one another, but you do not try to win praise from the one who alone is God; how, then, can you believe me? Do not think, however, that I am the one who will accuse you to my Father” (TEV).
Verse 45 tells us that the only God is the Father, corroborating the other statement of Jesus in 17:1 and 3 that the Father is the only true God. This is the true Christian doctrine. Any teaching which opposes this should be considered as false and diverts one from having the knowledge of the true God taught in the Bible.
Christ’s apostles, particularly Apostle Paul, did teach and emphasize that the Father is the only God. In his first epistle to the Corinthians, Apostle Paul declared the obvious and glaring difference between genuine Christians and those who also believe in the existence of gods, which of course, are false ones. In chapter 8 verses 5 and 6, he declared:
“There may be so-called gods both in heaven and on earth, and some people actually worship many gods and many lords. But we know that there is only one God, the Father, who created everything, and we live for him. And there is only one Lord, Jesus Christ, through whom God made everything and through whom we have been given life” (NLT).
Apostle Paul knew the gods in the Greek pantheon, the chief of whom they called Zeus. In fact, he was once mistaken for Hermes, while his companion, Barnabas, was mistakenly thought of as Zeus (Acts 14:8-12), so that when he wrote to the Christians in Corinth, he told them that if other people such as the Greeks believed in many gods and many lords, for the Christians and for himself, being true Christians and possessors of the true knowledge of God, there is only one God and He is the Father (Eph. 4:4-6).
If you worship a God different from the God worshiped by the true Christians, you are not worshiping the true God. Today, throughout the world, various concepts and beliefs are being held by people concerning deities that are made of gold, silver and stone. The Bible is clear in saying that those who hold on to a concept of a god represented by various forms could not qualify as children of the true God. Apostle Paul said to the Athenians:
“Therefore, since we are the offspring of God, we ought not to think that the Divine Nature is like gold or silver or stone, something shaped by art and man's devising. Truly, these times of ignorance God overlooked, but now commands all men everywhere to repent” (Acts 17:29).
People became ignorant of the identity of the true God, substituting Him with images made by hands and treating them as gods. No wonder Paul made an explicit and straightforward statement about these people when he wrote to the Romans that these people “became futile in their thoughts, and their foolish hearts were darkened. Professing to be wise, they became fools, and changed the glory of the incorruptible God into an image made like corruptible man — and birds and four-footed animals and creeping things.” (Romans 1:22-23) The same people “exchanged the truth of God for the lie; and worshiped and served the creature rather than the Creator” (Rom. 1:25 Ibid.).
To whom the true knowledge of God is given
Although from ancient times, “what may be known of God is manifest in them, for God has shown it to them. For since the creation of the world His invisible attributes are clearly seen, being understood by the things that are made, even His eternal power and Godhead, so that they are without excuse (Rom. 1:18-19 Ibid.), still the world does not know God. It is for this reason that Jesus Christ came – to make known to them and to us who the true God is (1st John 5:20), as He emphasized in His prayer:
“Righteous Father, though the world does not know you, I know you, and they know that you have sent me. I have made you known to them, and will continue to make you known in order that the love you have for me may be in them and that I myself may be in them.” (John 17:25-26 NIV).
Notice that there are people to whom Jesus Christ has made known the identity of the true God. These are the people whom the Father has given to Christ (v.9). How they were given by God to Christ was explained by Apostle Paul. He said:
“God is to be trusted, the God who called you to have fellowship with his Son Jesus Christ, our Lord.” (I Cor. 1:9 GNT).
Those who were given by God to Christ were called in order for them to have fellowship with the Lord. Apostle Paul explained also that those who were called are found in the body or in the Church (Col. 1:18; 3:15), the Church of Christ (Acts 20:28 Lamsa Translation).
The members of the true Church are the ones who now possess the true knowledge about God. Today, the Iglesia ni Cristo proclaims to the world that there is no other true God except the Father. Why was the Iglesia ni Cristo singled out to carry on this task? God, through the prophet Isaiah, declared:
“The Lord says, "You are my witnesses and the servant I chose. I chose you so you would know and believe me, so you would understand that I am the true God. There was no God before me, and there will be no God after me . . .” (Isaiah 43:10 NCV).
God has brought people from the East and from the West to serve as His witnesses testifying that there is only one true God (Isa. 43:5-6 Moffatt Translation), that there is no God before Him and there will be no God after Him. This is the God whom the members of the Iglesia ni Cristo worship and praise.
If you want your worship to become acceptable to God, recognize and worship no other God except the true God of the Bible, the Father in heaven, the Creator of heaven and earth and all therein that is in them. To recognize Him as such is the way to have eternal life (John 17:3 NLT).
All Scriptural quotations are from the New King James Version unless otherwise specified. (2023)

ANG PAGBABAWAL BA UKOL SA PAGKAIN NG DUGO AY NAGPATULOY HANGGANG SA PANAHONG CRISTIANO?

Ang mga kumakain ng dugo o ng dinuguan ay gumagamit din ng mga talata ng Biblia para ipakitang may batayan din ang kanilang ginagawa. Ang dalawa sa mga talatang ito ay ang I Corinto 10:25 at Lucas 10:8. Tama ba ang kanilang pagkaunawa sa mga talatang ito? Mabuti ay suriin natin ang mga nilalaman ng mga talatang ito:
25 LAHAT ng ipinagbibili sa pamilihan ay KANIN NINYO, at huwag kayong magsipagtanong ng ano man dahilan sa budhi (1 Corinto 10:25).
8 At sa alin mang bayan na iyong pasukin, at kayo'y kanilang tanggapin, ay kanin ninyo ang mga bagay na ihain sa inyo: (Lucas 10:8).
Hindi natin tinututulan ang mga nakasulat sa I Corinto 10:25 at Lucas 10:8. Ang tinututulan natin ay ang maling aplikasyon at pakahulugan sa mga talatang ito. Mapapansin na walang binabanggit sa mga talatang ito na may direktang tagubilin si Cristo at si Apostol Pablo na kanin ang dugo. May nabasa ba tayong terminong “dugo” sa mga talatang ginagamit nila? Wala.
Kaya ang mga gumagamit ng mga talatang ito ay nagdaragdag sa nakasulat na ito ay bawal ng Diyos ayon sa 1 Corinto 4:6 na ang tagubilin ni Apostol Pablo ay:
“ . . . huwag magsihigit sa mga bagay na nangasusulat; upang ang sinoman sa inyo ay huwag magpalalo ang isa laban sa iba” (1 Corinto 4:6).
Ano ang tinutukoy ng salitang LAHAT sa banggit sa 1 Corinto 10:25 na “LAHAT ng ipinagbibili sa pamilihan ay kanin ninyo?” LAHAT NG IPINAGBIBILI NA PAGKAIN, sapagkat hindi naman lahat ng nabibili sa palengke ay pagkain!
Halimbawa, ang muriatic acid ay ipinagbibili din sa pamilihan pero pagkain ba ito? Hindi, ito ay lason. Kakainin mo ba o iinumin mo ba ang muriatic acid dahil sa ipinagbibili ito sa palengke? Ang totoo, kahit nga pagkain pa, pero kapag EXPIRED na o PANIS na ay hindi mo na rin kakainin dahil sa masisira ang tiyan mo, baka malason ka pa at baka madala ka pa sa hospital at kung hindi ka maagapan, gaya ng nangyari sa iba, ay baka mamatay ka pa! Kaya mag-ingat ka sa pagbili mo ng pagkain sa palengke, baka ang mabili mo ay PANIS. Tiyakin mo na talagang ang mabibili mo sa palengke upang kanin ay PAGKAIN.
ANG DUGO BA AY PAGKAIN?
Ang sagot ay HINDI. Ano ang katunayang ang DUGO ay HINDI pagkain? Ang sabi ng Diyos:
“Ngunit ang lamang may buhay, na siya niyang dugo, ay huwag ninyong kakanin” (Genesis 9:4).
Kung ang dugo ay pagkain, bakit hindi ito ipinakakain? Alin ang pagkain? Ang sabi ng Diyos ay ang mga ito ang makakain:
2 At ang takot sa inyo at sindak sa inyo ay mapapasa bawa't hayop sa lupa, at sa bawa't ibon sa himpapawid; lahat ng umuusad sa lupa, at lahat ng isda sa dagat, ay ibinibigay sa inyong kamay. 3 Bawa't gumagalaw na nabubuhay ay magiging pagkain ninyo; gaya ng mga sariwang pananim na lahat ay ibinibigay ko sa inyo (Genesis 9:2-3).
Ang dugo ba ay kasama sa mga ibinigay na pagkain? Sa kasunod na talata ay sinabi ng Diyos: Ngunit ang lamang may buhay, na siya niyang dugo, ay huwag ninyong kakanin (Genesis 9:4).
Kaya ang DUGO ay hindi ipinakakain kahit ito ay nakakain. Ang dugo ay hindi pagkain. Ano pa ang katunayang ang DUGO ay hindi pagkain, kahit na ito ay makakain? Iniutos din sa mga Israelita na:
“Kaya’t aking sinabi sa mga anak ni Israel, Sinoman sa inyo ay huwag kakain ng dugo, ni ang taga ibang bayan na nakikipamayan sa inyo ay huwag kakain ng dugo” (Levitico 17:12).
Ano ang dapat na gawin sa dugo dahil sa ito ay hindi pagkain kahit na ito pa ay nakakain?
“Gayon ma'y makapapatay ka at makakakain ka ng karne sa loob ng lahat ng iyong mga pintuang-daan, ayon sa buong nasa ng iyong kaluluwa, ayon sa pagpapala ng Panginoon mong Dios na kaniyang ibinigay sa iyo: ang marumi at ang malinis ay makakakain niyaon, gaya ng maliit na usa, at gaya ng malaking usa. Huwag lamang ninyong kakanin ang dugo; iyong ibubuhos sa lupa na parang tubig (Deuteronomio 12:15-16).
Ang utos ay IBUHOS sa lupa, hindi sinabing "ibuhos mo sa kaserola, dagdagan mo ng bigas, bawang, paminta, sibuyas at iba pa, pagkatapos ay iluto mo at kanin."
Kaya nang nilabag ng mga Israelita ang utos ukol sa pagbabawal ng pagkain ng dugo, ano ang kanilang nagawa sa harap ng Diyos? Paglililo o pagtataksil (1 Samuel 14:32-33).
32 At ang bayan ay dumaluhong sa samsam, at kumuha ng mga tupa, at mga baka, at mga guyang baka, at mga pinatay sa lupa: at kinain ng bayan pati ng dugo. 33 Nang magkagayo'y kanilang isinaysay kay Saul, na sinasabi, Narito, ang bayan ay nagkakasala laban sa Panginoon, sa kanilang pagkain ng dugo. At kaniyang sinabi, Kayo'y gumawang may paglililo: inyong igulong ang isang malaking bato sa akin sa araw na ito.
Sa Bibliang isinalin ng mga scholars na Katoliko at Protestante, ang kahulugan ng “paglililo” ay “malaking kataksilan.”
33 May nagsumbong kay Saul na ang mga tao'y gumagawa ng malaking kasalanan kay Yahweh - kumakain ng karneng may dugo. "Ito'y isang malaking kataksilan! sigaw ni Saul” (Magandang Balita Biblia).
Kaya nagtataksil sa Diyos ang mga kumakain ng dugo!
Ano naman ang ginagawa ng mga kumakain ng dugo para huwag silang mapagbintangan na nagtataksil sa Diyos? BINABRASO, o PINILIPILIT o BINABALUKTOK ng mga kumakain ng dugo ang mga talatang Lucas 10:8 at I Corinto 10:25 para i-justify ang kanilang paggawa ng malaking kataksilan sa Diyos kapag sila ay kumakain ng dugo! Kahit wala silang nabasa sa mga talatang ito na maaari nang kanin ang dugo ay pilit nila itong pinangangatuwiranan.
Ang “burden of proof” ay nasa mga nagsasabing puede nang kainin ang dugo. Saang talata sa Biblia, letra por letra, na ipinag-utos ng Diyos na “kanin ang dugo”? Bakit ang nakikita natin, sa halip na ipag-utos na kanin ang dugo, ay puro pagbabawal ng pagkain nito ang siyang nababasa natin sa Biblia?
Kahit sa panahong Cristiano ay ipinagpatuloy ng Diyos ang pagbabawal ng pagkain ng dugo. Kaya, nang magkaroon ng usapin ang mga unang Cristiano ukol sa mga Gentil ay kasama sa mga iniutos sa mga mananampalatayang Gentil na:
19 Dahil dito'y ang hatol ko, ay huwag nating gambalain yaong sa mga Gentil ay nangagbabalik-loob sa Dios; 20 Kundi sumulat tayo sa kanila, na sila'y magsilayo sa mga ikahahawa sa diosdiosan, at sa pakikiapid, at sa binigti, at sa dugo. 28 Sapagka't minagaling ng Espiritu Santo, at namin, na huwag kayong atangan ng lalong mabigat na pasanin maliban sa mga bagay na ito na kinakailangan: 29 Na kayo'y magsiilag sa mga bagay na inihain sa mga diosdiosan, at sa dugo, at sa mga binigti, at sa pakikiapid; kung kayo'y mangilag sa mga bagay na ito, ay ikabubuti ninyo (Gawa 15:19-20, 28-29).
Paano nila pinipilipit ang utos na magsilayo o magsi-ilag sa dugo para palitawin na maaari na raw kainin ang dugo? Ganito ang naging paliwanag nila:
Ayon po sa Strong's Greek Dictionary, ang ibig sabihin ng "Apechomai" ay 1) to hold one's self off 2) refrain 3) abstain, Sa tagalog ay 1) PIGILAN ANG SARILI 2) TUMIGIL MUNA 3) UMIWAS, Kaya pasensya na po hindi po "Bawal" ang nakasulat doon.
Ang ibinigay niyang meaning ng “abstain” sa Tagalog ay “umiwas” kaya hindi raw “bawal” ang nakasulat sa talata. Ang kaniyang conclusion: hindi bawal ang pagkain ng dugo. Really? Sundan natin ang kaniyang argumento:
Ang terminong “magsiilag” sa talatang 20 ay “abstain” sa Bibliang English. Hindi tayo tutol na ang isa sa kahulugan ng APECHOMAI, na siyang root word ng terminong Greek na APECHESTAI (“they abstain”) ay ABSTAIN, subalit tama ba ang kaniyang pagkaunawa ukol sa kahulugan ng pag-“abstain” o “pag-iwas”?
Abstain means “to refrain deliberately and often with an effort of self-denial from an action of practice” (Webster’s Dictionary).
Kapag sinabing “abstain” o “umiwas” ay may kasamang “self-denial from an action or practice.” Kapag sinabing “abstain from drinking” – hindi ka iinom (ng alak), kapag sinabing “abstain from meat” – hindi ka kakain ng karne.
Kaya ang mga kaibigan nating Katoliko, kapag Biyernes Santo, ay hindi kumakain ng karne dahil ang ikalawang utos ng Iglesia Katolika ay “abstain from meat.” Kaya kapag sinabing “umiwas” ka sa karne, ay “huwag kang kakain ng karne.”
On the side note, ang nakakatawag ng pansin dito ay ang ipinagagawa ng mga paring Katoliko sa kanilang mga kaanib, na kung ano ang utos ng Diyos ay siya namang nilalabag. Ang utos ng Diyos ay maliwanag: “makakakain ka ng karne” at “huwag lamang ninyong kakanin ang dugo” (Deuteronomio 12:15-16). Binaligtad ito ng mga tagapagturong Katoliko. Kapag Biyernes Santo, ang utos sa mga Katoliko ay “huwag kang kumain ng karne” at “ang kainin mo ay ang dugo.” Baligtad ang ginagawa nila, kinokontra nila ang Diyos!
Kaya ipinag-utos ni Apostol Santiago sa mga Hentil na nag-Iglesia ni Cristo na huwag silang kumain ng dugo. Kaya, Hentil man o Hudyo, basta Iglesia Ni Cristo, ay bawal ang pagkain ng dugo.
Ano ang katunayang ang mga Hentil sa panahon ng mga apostol ay mga Iglesia Ni Cristo at hindi sila Katoliko? Ang sabi ni Apostol Pablo ay:
“At ito ang lihim: sa pamamagitan ng Mabuting Balita, ang mga Hentil, tulad ng mga Judio, ay may bahagi sa mga pagpapalang mula sa Diyos; mga bahagi rin sila ng iisang katawan at kahati sa pangako ng Diyos dahil kay Cristo Jesus” (Efeso 3:6 MB).
Pansinin na ang mga Hentil, kasama ng mga Judio, ay “mga bahagi rin ng iisang katawan.” Alin ang iisang katawan? Ayon sa Colosas 1:18, ang Iglesia ay katawan ni Cristo na si Cristo ang Pangulo. Kaya, nang binati ni Apostol Pablo ang mga kapatid na mga Hentil, ano ang pangalan ng Iglesiang kinabibilangan nila? Ganito ang kaniyang pahayag sa Roma 16:16 MB:
Magbatian kayo bilang magkakapatid kay Cristo. Binabati kayo ng lahat ng mga iglesya ni Cristo.
Ang mga sinulatan ni Apostol Pablo na mga taga-Roma ay mga Gentil (Roma 11:13) na mga tinawag ng Diyos (Roma 9:24) sa Iglesia (Colosas 3:15; 1:18) sa pamamagitan ng pangangaral ng ebanghelyo (2 Tesalonica 2:14), kaya ang mga Cristiano na taga Roma sa panahon ng mga apostol ay mga Iglesia Ni Cristo at hindi mga Katoliko gaya ng paniniwala ng iba.
Sa kabilang dako, ang terminong katholikos ay isang Greek term na ang kahulugan ay “universal.” Hindi mula sa Biblia ang pangalang ito kungdi ito ay inimbento ni Ignacio, isang Obispo sa Antioquia (Syria), noong 110 A.D. (matagal nang patay ang mga apostol, tapos na ring nasulat ang Biblia). Ang mga nagpapakilalang Cristiano noon pagkatapos ng panahon ng mga apostol ay tinawag na mga Katoliko.
Bakit kaya puede sa mga kaibigan nating Katoliko ang pagkain ng dugo samantalang ipinagbabawal ito ng Diyos? Ano ang sinasabi ng mga Catholic scholars ukol sa pagbabawal ng pagkain ng dugo? Ayon sa mga Catholic translators ng Douay-Rheim, sa footnote ng Acts 15:29 ay ganito ang kanilang paliwanag:
But this prohibition was but temporary, and has long since ceased to oblige; more especially in the western churches.Ano ba ang mga western churches?
WESTERN CHURCH
1. (Roman Catholic Church) the part of Christendom that derives its liturgy, discipline, and traditions principally from the patriarchate of Rome.
2. (Roman Catholic Church) the Roman Catholic Church, sometimes together with the Anglican Communion of Churches (thefreedictionary.com).
Ang Iglesia Katolika sa Pilipinas ay bahagi ng Roman Catholic Church na bahagi ng Western Churches. Sila pala ang nagpatigil ng pagbabawal ng pagkain ng dugo. Subalit sa Biblia ay wala tayong mababasa na ipinatigil ng mga Apostol ang pagbabawal ng pagkain ng dugo.
Hindi ba totoo na pinayagan na ng Diyos na kanin ang dugo ayon sa Gawa 10:10-16?
10At siya'y nagutom at nagnais kumain: datapuwa't samantalang nangaghahanda sila, ay nawalan siya ng diwa; 11At nakita niyang bukas ang langit, at may isang sisidlang, bumababa, gaya ng isang malapad na kumot, na nakabitin sa apat na panulok na bumababa sa lupa: 12Na doo'y naroroon ang lahat ng uri ng mga hayop na may apat na paa at ang mga nagsisigapang sa lupa at ang mga ibon sa langit. 13At dumating sa kaniya ang isang tinig, Magtindig ka, Pedro; magpatay ka at kumain. 14Datapuwa't sinabi ni Pedro, Hindi maaari, Panginoon; sapagka't kailan ma'y hindi ako kumain ng anomang bagay na marumi at karumaldumal. 15At muling dumating sa kaniya ang tinig sa ikalawa, Ang nilinis ng Dios, ay huwag mong ipalagay na marumi. 16At ito'y nangyaring makaitlo: at pagdaka'y binatak sa langit ang sisidlan.
Ang nasa Gawa Kapitulo 10:10-16 ay hindi dugo ang pinag-uusapan kungdi ang mga hayop, ang mga nagsisigapang at ang mga ibon na itinuturing noon na marumi kaya ayaw kainin ni Apostol Pedro. Ang sabi ng Diyos ay: “ang nilinis ay huwag mong ipalagay na marumi.”
Pansinin na ang tinutulan ni Apostol Pedro ay ang pagkain ng mga hayop, ng mga gumagapang at ng mga ibon, na marumi. Hindi ang tinututulan niya ay ang pagkain ng dugo. Ang mga hayop na noon ay marumi ay nilinis na ng Diyos kaya maaari nang kainin. Walang sinabi ang Diyos kay Apostol Pedro na maaari na niyang kanin ang dugo.
Ano ang katunayang ipinagpatuloy ng Diyos ang pagbabawal ng pagkain ng dugo sa panahong Christiano? Pansinin ang ibinigay ni Apostol Santiago na tagubilin sa harap nina Apostol Pedro, Pablo, Bernabe at mga matatanda sa Iglesia ukol sa mga Gentil :
“Kundi sumulat tayo sa kanila, na sila'y magsilayo sa mga ikahahawa sa diosdiosan, at sa pakikiapid, at sa binigti, at sa dugo.”
Tandaan na kasama si Apostol Pablo sa mga bumalik sa mga Gentil sa Antioquia para basahin ang sulat na ipinadala sa kanila ni Apostol Santiago. Nang sila ay nasa Antioquia na ay binasa nila ang sulat sa harap ng mga Gentil at ito ay ikinagalak nila (Gawa 15:30-31).
Si Apostol Pablo mismo ang nagbilin sa Gawa 21:25 na “Nguni't tungkol sa mga Gentil na nagsisisampalataya, ay sinulatan namin, na pinagpayuhang sila'y magsiilag sa mga inihain sa mga diosdiosan, at sa dugo, at sa binigti, at sa pakikiapid.”
Kaya, ang ibinilin ni Apostol Pablo sa mga Gentil sa Corinto na “LAHAT ng ipinagbibili sa pamilihan ay kanin ninyo,” ang tinutukoy niya ay ang lahat ng mga pagkain, na alam nating hindi kasama dito ang dugo. Alam niyang ipinagbawal sa mga Gentil ang pagkain ng dugo at siya mismo ang nagtagubilin sa kanila ukol dito kaya hindi siya ang unang kokontra sa kaniyang sarili. Hindi si Apostol Pablo ang uri ng ministro na susuway sa utos na ito ng Diyos para sa lahat ng mga tao lalo na sa mga Iglesia Ni Cristo.
Kaya hindi tayo nagtataka kung ang mga kaibigan nating mga Katoliko ay kumakain ng dugo dahil sa ang karamihan ay hindi naman nila nalalaman o nauunawaan na ito ay ipinagbabawal ng Diyos. Sikapin natin silang maanyayahan na dumalo sa ating International Evangelical Mission sa Septenmber 26, 2015 upang magkaroon sila ng pagkakataon na marinig ang mga dalisay na aral ng Diyos na ituturo ng ating Tagapamahalang Pangkalahatan, ang Kapatid na EDUARDO V. MANALO. Nawa ay patuloy tayong tulungan ng Diyos para lalong magningning ang Kaniyang katuwiran sapagkat Siya ang may nais na lahat ng mga tao ay makaalam ng katotohanan at maligtas (1 Timoteo 2:3-4). (2023)

THE TRINITY AND THE INCARNATION: TRUTH OR FALLACY?

One of the most misunderstood teachings believed in by the Iglesia Ni Cristo is about the true state of being of Christ. To us, the Lord Jesus Christ is a man (Acts 2:36, 22). People who are not familiar with what we believe about him would react negatively and would easily, without hesitation, classify us as antichrists, even without giving us the chance and opportunity to explain why we believe so. Some have even gone to the point of accusing us that we belittle or denigrate the Lord Jesus Christ because of what we believe about Him.
However, those who gave themselves the chance to ask the reason why the Iglesia Ni Cristo believes such doctrine eventually became members and were strong advocates of the scriptural teaching that Christ is not God. Upon learning the biblical answers to their questions, it became apparent to them that the Iglesia Ni Cristo is correct in believing that Christ is not God.
I made a survey of converts who were formerly Catholics and Protestants when I was assigned in the local congregation of San Francisco, California in 1988. Nine out of ten respondents told me that one of the major doctrines which convinced them to change their religion is the teaching about the true nature of Christ. Although they found it hard to believe that Christ is not God, however, through the biblical evidence that were presented to them by the ministers of the Iglesia Ni Cristo, they were ultimately convinced that their prior belief in Christ was clearly mistaken.
The frequently asked questions are: “why don’t you believe in the Trinity? Why do you believe that Christ is a man?”
The answers to these questions is from Christ himself, as it is written in the book of John wherein it is stated:
40 I am a man who has told you the truth which I heard from God, but you are trying to kill me. Abraham did nothing like that ((John 8:40, NCV).
After we read from the Bible the testimony of Christ about himself that he is a man, many were surprised with this revelation. It was a shocking surprise to some when they learned what Christ taught about himself. They were unaware that Christ introduced himself as a man!
It comes as a surprise since they were told from their early childhood that Christ is God. In fact, Catholics learned about this during their catechism classes and Protestants learned it during their Sunday schools. They did not know that the Bible does not say anything about the so-called divinity of Christ. They were simply told that he is God. It was during the time that they came to the bible study that they learned about Ignatius, a Catholic bishop of Antioch (c. 110 A.D.), was the first one to introduce this unbiblical teaching. Later on, the Council of Nicaea in 325 A.D. made it as an article of faith – that Jesus is truly God (Apostle’s Creed, p. 206).
However, the apostles who succeeded the Lord Jesus Christ continued to teach the doctrine that Christ is a man. We quote below the genuine apostolic teachings about Christ’s true nature:
“People of Israel, listen to these words: Jesus from Nazareth was a very special man. God clearly showed this to you by the miracles, wonders, and signs he did through Jesus. You all know this because it happened right here among you” (Acts 2:22 NCV).
“For there is only one God and one Mediator who can reconcile God and humanity—the man Christ Jesus” (1st Timothy 2:5 NLT).
Apostle Peter says that Jesus is a very special man. Apostle Paul teaches that Christ is a man. They both learned this truth from Christ who said that he is a man.
The statements of the two apostles run contrary to what the Council of Nicea had formulated about Christ. The creed which was ratified in the fourth century states that Christ is true God from true God. You could notice the direct contrast between the apostolic teaching and the Nicene Creed. The apostles said that Christ is a man, not an ordinary man, but a very special man. Apostle Paul taught that Christ is the one Mediator between God and man, and He is truly human. On the other hand, the creed says that Christ is God from God, true God from true God.
It should be clear to everyone interested in this subject that Christ never said that he is God. If he were God, he could have said so when he was still here on earth. However, not only that he did not issue such statement, but he emphatically proclaimed that he is a man telling the truth which he heard from God. So there is a God from whom he heard the truth. Why would he say that he heard it from God if he were that same God?
So, why is Christ not God? It is because the Bible says that God is not a man and man is not God. God’s nature is different from that of man. God is a spirit, a being without flesh and bones. Christ, being a man, has flesh and bones. Take note of his pronouncements about God and about himself in his own words:
“God is a Spirit: and they that worship him must worship him in spirit and in truth” (John 4:24 KJV).
“Behold My hands and My feet, that it is I Myself. Handle Me and see, for a spirit does not have flesh and bones as you see I have” (Luke 24:39).
Christ testified that God is a Spirit while he has flesh and bones. Therefore, since Christ is not a spirit, he is not God.
As presented in the Bible, God, is enormously different from Christ. The pronouncement in Numbers 23:19 is a stark contrast to the pronouncement of Christ in John 9:35-37.
“God is not man, that he should lie, or a son of man, that he should change his mind” (Numbers 23:19 ESV).
35 Jesus heard that they had cast him out and having found him he said, “Do you believe in the Son of Man?” 36 He answered, “And who is he, sir, that I may believe in him?” 37 Jesus said to him, “You have seen him, and it is he who is speaking to you” (John 9:35-37 ESV).
God is not man nor a son of man. Jesus said that he is a son of man, therefore, Jesus is not God.
To counter this argument, Catholic and Protestant apologists would cite the so-called Incarnation of God. Incarnation is a concept that is supposed to mean that God took a human form in the person of Jesus and is intimately connected with the Trinity doctrine. While the doctrine of the Trinity postulates that in one God there are three distinct, divine persons in one godhead – or three beings sharing one nature, on the other hand, the doctrine of incarnation reverses the order by saying that that there are two natures in the one person of Jesus Christ, a doctrine technically called as THE HYPOSTATIC UNION. It is important to understand the formulation of this doctrine since it became the foundation of the Trinity doctrine.
Formulation of the concept
Two of the earliest leading proponents of the so-called incarnation of God were Tertullian (c. 169-230) and Origen (c. 185-254), considered as Church Fathers by the Catholic Church. Their ideas were highly considered when the doctrine of the hypostatic union was formulated into a creed in Chalcedon in 451.
Tertullian, in his work On the Flesh of Christ, says, “Thus the nature of the two substances displayed Him as man and God ... this property of the two states – the divine and the human – is distinctly asserted with equal truth of both natures alike ... The powers of the Spirit proved Him to be God, His sufferings attested the flesh of man” (The Ante-Nicene Fathers, Vol. 3, p. 525).
Origen, in his De Principiis, writes, “Secondly, That Jesus Christ Himself, who came (into the world), was born of the Father before all creatures; that, after He had been the servant of the Father in the creation of all things – ‘For by Him were all things made’ - He in the last times, divesting Himself (of His glory), became a man, and was incarnate although God, and while made a man remained the God which He was; that He assumed a body like to our own, differing in this respect only, that it was born of a virgin and of the Holy Spirit” (The Ante-Nicene Fathers, Vol. 4, p. 240).
Both Tertullian and Origen claimed that Christ had dual nature - He is both man and God. This position had made a significant contribution to the formulation of the doctrine of the Trinity. It can be recalled that it was the Council of Nicea that declared that Jesus Christ is “true God and true man, true God from true God, begotten, not made.” Although unbiblical and incomprehensible, the belief that a true God would come from another God was favored by the more than 250 bishops, was formulated into a creed, and is now believed to be divinely inspired!
In the absence of clear and explicit biblical evidence, such a confounding and absurd doctrine had to rely on faulty inferences. Biblical verses were stretched in the attempt to prove that Jesus is both God and man. In spite of hundreds of years trying to refine it, the incongruity and incoherence still persist, with no lucid and explicit biblical pronouncements to back up the claim.
A complete absurdity
In the light of the Scriptures, one can clearly see the implausibility and the palpable absurdity of the position. The doctrine of Incarnation could not be proven as biblical because it contradicts the teachings of the Bible concerning the attributes of the true God. The Bible teaches that God is immutable, meaning He does not change. Take note of two biblical pronouncements which support this doctrine.
Before the mountains were brought forth, or ever You had formed the earth and the world, even from everlasting to everlasting, You are God (Psalms 90:2).
I am the Lord, and I do not change; and you, children of Jacob, have not perished (Malachi 3:6 CEB).
Even in the New Testament, the apostles continued to uphold the doctrine that God is unchanging or He remains the same in the letter of James. He testified that:
Every good gift and every perfect gift is from above and comes down from the Father of lights, with whom there is no variation or shadow of turning (James 1:17).
So, if Jesus is not God, who is the only one true God? Jesus didactically and emphatically taught about this while uttering his prayer:
“ ... 'Father, the hour has come. Give glory to your Son, so that the Son may give glory to you ... And eternal life means to know you, the only true God, and to know Jesus Christ, whom you sent’” (Jn. 17:1, 3, TEV) (emphasis mine).
Jesus taught through his prayer that the Father is the “only” true God. If there is only one true God and He is the Father, then the Trinity doctrine is nullified by this teaching of Christ. Jesus is not a Trinitarian. He never taught that there are three persons in one God.
The Bible records several instances of Jesus praying to the Father, showing to his disciples that like them, he is a man who needs help from God. The Apostle Paul testified, thus:
“In the days of His flesh, He offered up both prayers and supplications with loud crying and tears to the One able to save Him from death, and He was heard because of His piety” (Hebrews 5:7 NASB).
If it were true that Jesus is both God and man, then his prayer would be nothing less than superficial. It would appear that he was praying to himself, which is truly an inconsistency. And why would Jesus, if he were the same God as the One to whom he was praying, pray to himself? The truth is, Jesus’ prayer is an expression of His dependence on the one God who can save him from death.
The doctrine of the hypostatic union is a matter of prejudice and manifestly absurd because it creates a distorted view about Jesus. Like a jigsaw puzzle whose missing parts could not be found, the arbitrary and convoluted ideas presented to defend it are nowhere to be found in the Scriptures. Its assumptions are inconsistent with the true knowledge about Jesus as presented in the Bible. Take for instance the case when at one point, Jesus acknowledged that:
“But of that day or hour no one knows, not even the angels in heaven, nor the Son, but the Father alone” (Mk. 13:32, Ibid.).
Clearly, Christ is telling us he is not omniscient. Unlike God, Christ does not know the exact day and the hour of his Second Coming. And since Christ is not omniscient, then it appears that if he were God, he could only be so in an inferior and subordinate sense, a clear and gross inconsistency with the alleged equality between the Father and the Son. The verse clearly points to the supremacy of the Father as the Omniscient and the only true God since He alone knows the day and the hour of His Son’s coming.
If it were true that Jesus was God while he was still here on earth and an omnipotent one, how could we reconcile such claim to Christ’s admission in John 14:28 that “... My Father is greater than I”?
Such teaching is consistent with Paul's teaching that “. . . Christ is supreme over every man, the husband is supreme over his wife, and God is supreme over Christ” (1st Corinthians 11:3, TEV). Why would Paul issue such a statement if it were true that [the] God who is supreme over Christ is Jesus himself in a form of a man on earth? Such an inconsistency has left us with no option at all but to treat the doctrine of hypostatic union as a riddle devoid of a solution.
Pushed to the limits, hypostatic union defenders argue that the statement issued by Jesus while he was still on earth should not be construed as utterances by God since they contend that whatever Jesus said or did on earth, he did it as a man. However, after his resurrection, he allegedly came back to his former nature as God. This is short of saying that as a man, Jesus’ words should not be regarded as true but a statement of someone who had perjured himself.
Should we not give credence to his words because they were uttered by a man who has physically existed on earth? Christ himself confirmed that His words are true. Here's what he said:
But as it is, you are seeking to kill Me, a man who has told you the truth, which I heard from God” (John 8:40, NASB).
Granting, without conceding, that Christ was speaking as a man, does it make his statements false? Who could dispute his statement that he is a man telling the truth? Everything that Jesus taught his disciples and was documented in the New Testament is the truth which he heard from God. Will God tell him things that are untrue? Jesus never lied. As Peter testified, “He committed no sin, and no one ever heard a lie come from his lips” (1st Peter 2:22, TEV).
After Christ's resurrection, He was mistakenly thought of as a spirit (Lk. 24:36-37). That event would have been an opportunity and a perfect timing for him to expose his true nature. He could have told his disciples the magic words that hypostatic union believers would love to hear; what really what they think he was; that, although he was covered with flesh, he is the same unseen God whom they serve and worship.
However, quite the contrary, what Jesus exposed at that time was the glaring truth that he is different from God. In an unequivocal statement, Christ declared that He is a human being with flesh and bones; not a spirit, therefore, not God (John 4:24). Jesus also told them after His resurrection that “I am ascending to My Father and your Father, and to My God and your God” (John 20:17).
Wouldn’t it be incomprehensible then to accept the position that Christ did not reveal himself yet as God before his resurrection but identified himself as such after he arose from the dead? The statements: “My Father,” “My God,” which were constantly and repeatedly uttered by Jesus while he was still on earth even before his resurrection, reverberated once more after his resurrection.
And once more, at this time that he was talking to Mary, he told her to relay the same message to his brothers: that he was ascending to his God, their God. There was no hint whatsoever that the disciples thought differently, or that Jesus would be ascending to himself!
Incarnation is grossly unbiblical
If we would believe in Jesus the way his early disciples did, we would not be committing serious mistakes fatally committed by those who formulated the doctrine of the hypostatic union in Chalcedon. The “hypostatic union” which was developed without a clear definition of how God could have become man, has so many serious flaws that made it illogical and unacceptable.
Is it true that Christ took another form after His resurrection? No. After His resurrection, Jesus did not change His nature. He was – and is – a man. Apostle Peter, during the day of Pentecost declared:
“Men of Israel, listen to these words: Jesus the Nazarene, a man attested to you by God with miracles and wonders and signs which God performed through Him in your midst, just as you yourselves know” (Acts 2:22, NASB).
Apostle Paul, who was called by Jesus when He was already in heaven, testified that, “. . . there is one God, and one Mediator between God and men, the man Christ Jesus” (I Tim. 2:5, King James Version).
Obviously, if Christ had indeed converted to his alleged former state or condition, that is, of being God in heaven, then Paul would have said otherwise that “the Mediator is Christ, who is now God.” Paul, in his letter to the Romans, delineates Christ’s role in heaven:
“... Christ Jesus is He who died, yes, rather who was raised, who is at the right hand of God, who also intercedes for us.” (Romans 8:34, NASB).
If Jesus Christ were the very God of the universe, then we would not need a Mediator. Christ’s function as a Mediator for his people which he fulfills even now that he is in heaven negates the allegation that Christ exists as God in heaven.
As we move fast forward to the Day of Judgment, when “all things” shall be placed under Christ’s rule, what will the Son do which proves that he is not the Almighty God? The Bible says:
“For the scripture says, 'God put all things under his feet'. It is clear, of course, that the words ‘all things’ do not include God himself, who puts all things under Christ. But when all things have been placed under Christ's rule, then he himself, the Son, will place himself under God, who placed all things under him; and God will rule completely over all” (1st Corinthians 15:27-28, TEV).
Christ’s position before, until, and even after Judgment Day, is that of being subordinate to the Father. And the reason is clear: “The Son will place Himself under God so that God [the Father] will rule completely over all.”
The Bible never alludes to the so-called incarnation of God. After a careful examination and consultation with Scripture, the doctrine of God’s incarnation remains contrary to reason and unbiblical.
Concerning the Son, the Bible portrays Him in no uncertain terms. Instead of teaching that Christ is both God and man while He was still on earth, Apostle Paul testified that he [Jesus] is the image of the invisible God, the radiance of His glory and the exact representation of His nature (Heb. 1:3), therefore, a visible image of an unseen God.
To put in a clearer perspective, an image such as a picture, is not the very self or the nature of what it represents. The image and the form or model from where it was derived, are two different entities. Since God is invisible and powerful (John 4:24; Genesis 17:1), His Son [Jesus] represented Him on earth as a tangible proof of His holiness and power (Hebrews 1:3), clearly demonstrated through the miracles, signs and wonders which God [the Father] performed through him (Acts 2:22, TEV). The Son likewise served as man’s way to God, then and now (John 14:6; Hebrews 13:8). Being at the right hand of God in heaven, Christ always lives to make intercession for his servants (Hebrews 10:12; 7:25, NASB).
There is no defense that could be produced to support the inconceivable doctrine that Jesus is both God and man. Without a clear and explicit biblical basis, believers of such teaching have to adopt the philosophies of Tertullian and Origen. Tertullian, the one who started this mess, was a pagan philosopher who embraced Christianity but later on became a heretic. Although he departed from the Catholic Church, his writings are still being used to explain the unbiblical doctrine of Christ’s having two natures which had led Catholics and Protestants to embrace another illogical doctrine which Tertullian termed as Trinity.
To describe it in simple terms, it is in vain to call the Chalcedonian formula and its related doctrine of the Trinity as a mystery; it is an absurdity and a fallacy, therefore, grossly unbiblical and is contrary to the truth.
All scriptural quotations were taken from the New King James Version unless otherwise indicated. (2023)

TOTOO BA ANG PARATANG NA MAS KINIKILALA NG MGA IGLESIA NI CRISTO SI KAPATID NA FELIX Y. MANALO KAYSA SA ATING PANGINOONG JESUCRISTO?

Ang mga tumutuligsa sa Iglesia Ni Cristo ay umimbento ng mga paratang upang mapigilan ang mga tao na makinig sa mga aral ng Diyos at huwag silang maganyak na magpatuloy ng pagsusuri sa mga aral na itinuturo sa mga nagnanais na umanib sa Iglesia Ni Cristo.
Ang isa sa mga ipinaparatang sa amin ay ang ukol sa pagkakilala namin sa karapatan ni Kapatid na Felix Y. Manalo. Sinasampalatayan ng Iglesia Ni Cristo na siya ang katuparan ng hinuhulaang “anghel” na magmumula sa Silangan sa Apocalipsis 7:2-3. Paano nila pinilipit ang katotohanang ito?
Ang “anghel” daw ay mas mataas sa “tao” kaya si Kapatid na Felix Y. Manalo na anghel ay mas mataas daw sa ating Panginoong JesuCristo. Bakit? Dahil sa sinasampalatayanan natin na si Cristo ay “tao” sa Kaniyang likas na kalagayan (dahil Siya mismo ang nagpatotoo nito sa Biblia nang sabihin niya sa Juan 8:40 na “ako’y TAO na nagsasaysay ng katotohanan”) kaya ang wrong conclusion nila ay mas mataas daw ang pagkakilala natin kay Kapatid na Felix Y. Manalo kaysa sa ating Panginoong JesuCristo.
Tandaan natin na ito ay isang paratang lang at walang katotohanan. Bakit ko sinasabi na ito ay isang paratang lamang at walang katotohanan? Una, wala tayong aral o doktrina na mas mataas si Kapatid na Felix Y. Manalo sa ating Panginoong JesuCristo. Ikalawa, hindi nangangahulugan na dahil si Kapatid na Felix Y. Manalo ay “anghel” ay mas mataas na siya sa ating Panginoong Jesucristo.
Kaya lang nila ito ginagawang “issue” laban sa amin ay dahil sa inililigaw nila ang mga tao na hindi alam kung ano ba ang kahulugan ng terminong “anghel.” Bakit ba si Kapatid na Felix Y. Manalo ay kinikilala naming anghel? Ano ba ang ibig sabihin na si Kapatid na Felix Y. Manalo ay isang anghel? Ang ibig sabihin nito siya ay “Sugo” (ng Diyos) sapagkat ang terminong anghel, na galing sa wikang Griyego, ay “sugo” ang kahulugan sa wikang Pilipino. Maging ang mga autoridad ng Iglesia Katolika ay nagpapatunay ukol dito:
“They are called ‘Angels', from a Greek word which means messenger. The word ‘Angel’, therefore, does not express the nature of these spirits, but rather the offices...” (Crock, Clement H., Discourses on the Apostles’ Creed, New York, Joseph F. Wagner, © 1938, p. 72)
Alam kaya ng mga kaibigan nating Katoliko na nagpaparatang sa amin na ang kahulugan ng salitang “anghel” ay “sugo”? Baka naman sadyang inililigaw lang nila ang mga tao? Alam ba nila na ang terminong “anghel” ay hindi tumutukoy sa kalagayan kungdi sa tungkulin? Kaya, si Kapatid na Felix Y. Manalo ay anghel sapagkat ito ang kaniyang tungkulin: siya ay “sugo” ng Diyos.
PAANO RAW MAGIGING ‘ANGHEL” ANG ISANG TAONG KATULAD NI KAPATID NA FELIX Y. MANALO?
Bakit ito ang kanilang itinatanong? Dahil sa kanilang maling akala na ang tao ay hindi maaaring maging anghel. Ano ang katunayang mali ang paniniwalang ang tao ay hindi maaaring tawaging “anghel”? Sa Biblia ba ay may mga tao na tinawag na anghel?
MGA TALATA SA BIBLIA NA ANG TERMINONG ANGHEL AY TUMUTUKOY SA MGA TAO
Sa Santiago 2:25, ang terminong Griyego na “tous angelous” ay isinalin na “mga sugo” at ito ay tumutukoy sa mga tao na isinugo ni Josue kay Rahab.
Sa Lucas 7:24, ang terminong Griyego na “tōn angelōn” ay isinalin na “mga sugo” at ito ay tumutukoy sa mga tao na isinugo ni Juan.
Sa Lucas 9:52, ang terminong Griyego na “angelous” ay isinalin na “mga sugo” at ito ay tumutukoy sa mga tao na isinugo ng ating Panginoong JesuCristo sa unahan ng Kaniyang mukha at nagsipasok sa isang nayon ng mga Samaritano.
Kaya isang malaking pagkakamali na akalain na ang tao ay hindi maaaring tawaging anghel.
Maging sa Malakias 2:7 ng Douay-Rheims Version (official Catholic version), ang saserdote ay tinawag na “the angel of the Lord of hosts.” Ipinaliwanag din ng mga awtoridad Katoliko sa footnote ang kahulugan ng terminong “angel” sa talatang ito ay:
“2,7: The angel: the minister and messenger…”.
Ang ministro ba ay tao? Oo. Kung gayon, hindi maling tawagin na si Kapatid na Felix Y. Manalo ay anghel sapagkat siya ay isang tao at isang ministro. Lahat ba naman ng tao ay maaaring tawaging anghel? Hindi. Sinong tao ang maaaring tawaging anghel? Ang tao na isinugo ng Diyos.
Sa Mateo 11:7-10 (Douay-Rheims Version), si Juan Bautista ay tinawag na “angel”.
7 And when they went their way, Jesus began to say to the multitudes concerning John: What went you out into the desert to see? a reed shaken with the wind?
8 But what went you out to see? a man clothed in soft garments? Behold they that are clothed in soft garments, are in the houses of kings.
9 But what went you out to see? a prophet? yea I tell you, and more than a prophet.
10 For this is he of whom it is written: Behold I send my angel before thy face, who shall prepare thy way before thee.
Tandaan nating mabuti na si Juan Bautista ay isang tao. Ayon sa Juan 1:6 (BSP) ay ganito ang sinasabi ukol sa kaniya: “May taong sugo ang Diyos – Juan ang kaniyang pangalan.”
Kaya ang Biblia ay nagtuturo ukol sa mga tao na tinawag na anghel. Isang malaking kamangmangan sa panig ng mga tumutuligsa sa Iglesia Ni Cristo ang sinasabi nilang hindi maaaring tawaging anghel ang isang tao na katulad ni Kapatid na Felix Y. Manalo. Subalit, bagamat itinuturo naming anghel si Kapatid na Felix Y. Manalo ay wala kaming itinuturo na mas mataas siya sa ating Panginong JesuCristo.
Gaano kataas ang pagkakilala namin sa ating Panginoong JesuCristo? Kinikilala namin na wala ng iba pang nilalang ang Diyos na mas mataas sa ating Panginoong JesuCristo. Sino ba ang nagtaas sa Kaniya sa ibabaw ng lahat ng mga nilalang? Ganito ang sinasabi sa Biblia:
Kaya naman, siya’y itinampok ng Diyos at binigyan ng pangalang higit sa lahat ng pangalan, Anupat ang lahat ng nilalang na nasa langit, nasa lupa, at nasa ilalim ng lupa ay maninikluhod at sasamba sa kanya. At ipahahayag ng lahat na si Jesu-Cristo ang Panginoon, sa ikararangal ng Diyos Ama (Filipos 2:9-11 MB).
Ayon sa Biblia, itinampok o itinaas siya ng Diyos. Lahat ng nilalang ng Diyos ay dapat sambahin ang ating Panginoong JesuCristo. Kaya, lahat ng Iglesia Ni Cristo ay sumasamba sa ating Panginoong JesuCristo, kasama naming sumasamba kay Cristo si Kapatid na Felix Y. Manalo noong siya ay nabubuhay pa. Kaya paano nila ngayon pararatangan ang Iglesia Ni Cristo na mas mataas ang pagkakilala namin kay Kapatid na Felix Y. Manalo? Siya mismo ang nagturo sa amin na dapat naming sambahin ang ating Panginoong JesuCristo.
Ngunit dapat ninyong tandaan na kaya namin sinasamba ang ating Panginoong JesuCristo ay sapagkat utos ito ng Diyos, at ang pagsamba sa kaniya ay sa ikararangal o ikaluluwalhati ng Diyos Ama.
PAREHO BA ANG KAPANGYARIHAN NG AMA AT NG ANAK?
Magkapantay ba sa kapangyarihan ang Ama at ang Anak? Hindi. Mas mataas ang kapangyarihan ng Ama kaysa sa Kaniyang Anak. Ano ang katunayan mula sa Biblia na mas mataas ang Ama na siyang tunay na Diyos kaysa sa Kaniyang Anak? Ganito ang pagtuturo ni Apostol Pablo:
Ganito ang sinasabi ng Kasulatan: “Ang lahat ng bagay ay lubusang pinasuko sa kanya ng Diyos.” (Ngunit sa salitang “lahat ng bagay,” maliwanag na hindi kasama rito ang Diyos na siyang naglagay ng lahat ng bagay sa ilalim ng kapangyarihan ni Cristo.) At kapag ang lahat ay nasa ilalim na ng kapangyarihan ni Cristo, ang Anak naman ang paiilalim sa kapangyarihan ng Diyos na naglagay ng lahat ng bagay sa ilalim ng kapangyarihan niya. Sa gayon, lubusang maghahari ang Diyos sa kalahat-lahatan (1 Corinto 15:27-29 MB).
Maliwanag ang sinasabi ng Biblia: “ang Anak naman ang paiilalim sa kapangyarihan ng Diyos.” Sino ba ang Anak? Di ba ang ating Panginoong JesuCristo? Kanino siya paiilalim? Sa kapangyarihan ng Diyos. Iba ang Diyos na naglagay ng lahat ng bagay sa ilalim ng kapangyarihan ni Cristo kaysa kay Cristo na paiilalim sa kapangyarihan ng Diyos!
Kaya nagkakamali ang mga tagapagturong Katoliko sa kanilang pagtuturo na ang ating Panginoong JesuCristo ay tunay na Diyos. Kailanman ay hindi itinuro ng ating Panginoong JesuCristo na siya ay tunay na Diyos. Ipinakilala niya sa atin nang siya ay manalangin sa Ama na nasa langit na Siya lamang ang “kaisa-isang tunay na Diyos” (Juan 17:3 SNB).
Sinasamba ng mga tunay na Iglesia Ni Cristo ang tunay na Diyos at ang ating Panginoong Jesucristo. Kasama sa mga sumamba sa ating Panginoong JesuCristo si Kapatid na Felix Y. Manalo kaya hindi siya mas mataas kay Cristo.
Kaya, sa mga kaibigan naming mga Katoliko na nakabasa ng paliwanag na ito, sana ay huwag kayong mahadlangan sa inyong pagsusuri sa mga aral na sinasampalatayan ng Iglesia Ni Cristo. Magpatuloy kayo sa pakikinig upang malaman ninyo ang tunay na katotohanan ukol sa Diyos at sa ating Panginoong JesuCristo, maging ang ukol sa pagka-sugo ni Kapatid na Felix Y. Manalo. (2023)

SI CRISTO BA AY DIYOS DAHIL SA SINASABI SA FILIPOS 2:6 NA SIYA AY NASA ANYONG DIYOS?

Ang mga nagtataguyod ng aral na si Cristo’y Diyos ay ginagamit ang talatang ito para patunayan na tama at may batayan ang kanilang paniniwala tungkol sa likas na kalagayan ni Cristo. Patutunayan natin sa ating gagawing pagsusuri na mali ang kanilang pagkaunawa sa talatang ito. Paano ba isinalin sa Dating Salin ng Biblia ang Filipos 2:6 at sa salin ng Biblia na tinatawag na Magandang Balita?
“Na siya, bagama’t nasa anyong Dios.” (DS)
“Na bagamat siya’y Diyos,” (MB)
Tamang salin ba ang pagkakasalin ng talatang ito sa Magandang Balita? Hindi, maling salin ito, ang tamang salin ay ang nasa Dating Salin ng Biblia. Tandaan nating mabuti na ang Bagong Tipan ay nasulat sa wikang Griyego. Ano ba ang pagkakasulat ng talatang ito sa Greek New Testament?
os en morphe theou uparchon ouch arpagmon egesato to einai isa theo)
Paano ba isinalin ng mga karamihang translators sa English ang talatang ito?
Sa NKJV at iba pa ay “who, being in the form of God, did not consider it robbery to be equal with God,”
Ano ba ang katumbas sa Griyego ng terminong “form” na sa Filipino ay “anyo”? Sa Greek ay MORPHE. Tatlong beses lang ginamit ang terminong ‘yan sa Greek New Testament na pawang ginamit upang tumukoy sa ating Panginoong JesuCristo, Mark 16:12, Filipos 2:6 at 7.
Ano ang pakahulugang ibinigay ng mga Greek lexicographers sa terminong MORPHE?
Ayon kay Vine, “denotes the special or characteristic form or feature of a person or thing” (Vine’s, p. 251)
Ayon naman kay Persbacher ay “form”
At ayon kay Strong’s ay “shape, fig. nature – form
Ano ang kahulugan ayon sa ilang mga Greek grammarians ng terminong MORPHE THEOU?
Ayon pa rin kay Vine ay “Thus in the passage before us morphē Theou is the Divine nature actually and inseparably subsisting in the Person of Christ” (Vine’s, p. 251). Filipino translation: Kaya sa talatang nakalatag sa atin ang morphē Theou ay nangangahulugang ang banal na kalikasan na aktuwal na nananatili at hindi maihihiwalay sa katauhan ni Cristo.”
Kaya sa saling international English Bible ay ganito ang pagkakasalin:
“Though Christ was divine by nature,” Filipino translation: “Bagama’t si Cristo ay banal sa kalikasan.”
Kaya, sa kanilang pagkakaunawa, ang pagiging banal ni Cristo sa kalikasan ay ang pagiging anyong Diyos niya.
Sinasang-ayunan ba ng mga Greek grammarians na ang terminong MORPHE ay katangian ang kahulugan?
Ayon kay Abbott-Smith, ay ganito ang ibinigay niyang pakahulugan sa kaniyang aklat na A Manual Greek Lexicon of the New Testament, p. 296:
MORPHE, form, shape, appearance; in philos. lang. the specific character.
Filipino: anyo, hugis, kaanyuan, sa wikang ginagamit sa pilosopia, isang tiyak na katangian.
Ayon sa Greek dictionary, ang isa sa kahulugan ng terminong MORPHE ay “form” o “shape” Ang tunay na Diyos ba ay may physical na ANYO o PORMANG PISIKAL? Wala, dahil sa ang tunay na Diyos ay WALANG PISIKAL NA ANYO o WALANG PORMANG PISIKAL at iyan ang pinatutunayan ni Moises sa Deut. 4:12:
“At ang Panginoo’y nagsalita sa inyo mula sa gitna ng apoy; inyong narinig ang tinig ng mga salita, nguni’t wala kayong anyong nakita; ang inyo lamang narinig ay isang tinig.”
Bakit ang tunay na Diyos ay walang anyong pisikal o PORMANG PISIKAL? Sapagkat ang tunay na Diyos ay Espiritu ayon kay Cristo sa Juan 4:24: “Ang Dios ay Espiritu: at ang mga sa kaniya'y nagsisisamba ay kinakailangang magsisamba sa espiritu at sa katotohanan.” – na ang kahulugan nito ay “walang laman at mga buto” ayon sa Lukas 24:39.
Ano pa ang pagkaunawa ng mga nagsuri ng terminong MORPHE? Ang MORPHE ay kasingkahulugan ng LARAWAN ayon kay James Dunn sa kaniyang aklat na Christology in the Making: An Inquiry into the Origins of the Doctrine of the Incarnation, sa page 115 ay ganito ang sinasabi niya:
“… it has long been recognized that morphē (form) and eikōn (image) are near synonyms and that in Hebrew thought the visible form of God is his glory.” “…
Filipino translation:
“ … malaon nang kinikilala ang morphe (anyo) at ang eikon (larawan) ay magkasingkahulugan at sa kaisipang Hebreo ang nakikitang anyo ng Diyos ay ang Kaniyang kaluwalhatian.”
Sino pa ang nagpapatotoo na ang terminong MORPHE ay kasingkahulugan ng terminong EIKON? Ayon sa aklat na Vine’s Complete Expository Dictionary of Old and New Testament Words: sa page 319 ay ganito ang sinasabi:
“IMAGE 1. eikōn (1504), As to synonymous words, morphē is ‘the form, as indicative of the inner being.’”
Filipino translation:
LARAWAN 1. eikōn (1504), Sa mga salitang kasingkahulugan nito, morphē ang ay “ang anyo, na tumutukoy sa kalagayang panloob.”
Pinatotohanan ba maging ng mga bible commentators na ang terminong MORPHE ay kasingkahulugan ng terminong EIKON? Ayon sa aklat na The Layman’s Bible Commentary, by Archibald M. Hunter, sa pages 94-95 ay ganito ang sinasabi:
“The ‘form’ is the ‘likeness’ of God (Gen. 1:26). It is a synonym for another Greek word meaning ‘image’ or ‘likeness,’ and both represent the Hebrew used in Genesis.
Filipino translation:
Ang anyo ay ang wangis ng Diyos (Gen. 1:26). Ito ay kasingkahulugan ng isa pang terminong Griyego na ang kahulugan ay “larawan” o “wangis” at kapuwa kumakatawan sa wikang Hebreo na ginamit sa Genesis.
May binabanggit ba sa Biblia na si Cristo ay “image of God” o larawan ng Diyos, kasingkahulugan na Siya ay nasa anyong Diyos? Mayroon, sa 2 Corinto 4:4 ay ganito ang sinasabi ni Apostol Pablo.
4 Na binulag ng dios ng sanglibutang ito ang mga pagiisip ng mga hindi nagsisisampalataya, upang sa kanila'y huwag sumilang ang kaliwanagan ng evangelio ng kaluwalhatian ni Cristo, na siyang larawan ng Dios.
Hindi ba ito ang katunayan na si Cristo ay tunay na Diyos dahil sa Siya ay larawan ng Diyos? Hindi ito magagamit na batayan dahil sa ang tao ay nilalang ayon sa larawan ng Diyos (Genesis 1:26-27).
26 At sinabi ng Dios, Lalangin natin ang tao sa ating larawan, ayon sa ating wangis: at magkaroon sila ng kapangyarihan sa mga isda sa dagat, at sa mga ibon sa himpapawid, at sa mga hayop, at sa buong lupa, at sa bawa't umuusad, na nagsisiusad sa ibabaw ng lupa. 27 At nilalang ng Dios ang tao ayon sa kaniyang sariling larawan, ayon sa larawan ng Dios siya nilalang; nilalang niya sila na lalake at babae.
Kapag tinanggap natin ang kanilang paliwanag na si Cristo ay tunay na Diyos dahil sa Siya ay larawan ng Diyos, lalabas na LAHAT ng tao ay tunay na Diyos na rin dahil sa lahat ng tao ay nilalang sa larawan ng Diyos!
Sa ano ba kalarawan ng tao ang Diyos? Di ba ang sabi ng Biblia ay walang pisikal na anyo ang Diyos sapagkat Siya ay isang Espiritu? Tama, ang Diyos ay walang pisikal na anyo pero may katangian ang Diyos na sa sentidong ito Niya kalarawan ang tao at ang ating Panginoong JesuCristo. Sa I Pedro 1:15-16, ay ganito ang sinasabi:
15 Nguni't yamang banal ang sa inyo'y tumawag, ay mangagpakabanal naman kayo sa lahat ng paraan ng pamumuhay; 16Sapagka't nasusulat, Kayo'y mangagpakabanal; sapagka't ako'y banal.
Sa pagiging banal kalarawan ng Diyos ang tao at ang ating Panginoong Jesucristo. Kaya maging noong una pa man, ano ang nais ng Diyos na maging katangian ng tao na Kaniyang nilalang? Maging mga banal at walang dungis sa pag-ibig ayon sa Efeso 1:4.
4 Ayon sa pagkapili niya sa atin sa kaniya bago itinatag ang sanglibutan, upang tayo'y maging mga banal at mga walang dungis sa harapan niya sa pagibig:
Namalagi ba ang mga taong nilalang ng Diyos sa ganitong katangian – banal at umiibig? Hindi, ayon sa Biblia ay lahat ay nangagkasala nga at hindi nangakaabot sa kaluwalhatian ng Dios (Rom. 3:23):
23 Sapagka't ang lahat ay nangagkasala nga, at hindi nangakaabot sa kaluwalhatian ng Dios;
Sino lamang ang nakaabot ng katangiang ito ng Dios – sa pagiging banal? Ang ating Panginoong JesuCristo sapagka’t hindi Siya nagkasala (I Ped. 2:21-22).
21Sapagka't sa ganitong bagay kayo'y tinawag: sapagka't si Cristo man ay nagbata dahil sa inyo, na kayo'y iniwanan ng halimbawa, upang kayo'y mangagsisunod sa mga hakbang niya: 22Na siya'y hindi nagkasala, o kinasumpungan man ng daya ang kaniyang bibig:
Bukod dito, si Cristo ay nagpakita ng katangiang tunay na umiibig sa Diyos. Paano ba ang tunay na pag-ibig sa Diyos ayon sa Biblia? Sapagkat ang tunay na umiibig sa Diyos ay yaong tumutupad ng kanyang mga utos ayon sa I Juan 5:3 MB:
3 sapagkat ang tunay na umiibig sa Diyos ay yaong tumutupad ng kanyang mga utos. At hindi naman mahirap sundin ang kanyang mga utos,
Ano ang ginawa ni Cristo na nagpapatunay na Siya nga ay tunay na umiibig sa Diyos kaya tinaglay Niya ang katangian na banal at umiibig? Si Cristo ay nagpakumbaba at nagmasunurin sa Diyos hanggang sa kamatayan ayon sa Filip. 2:8:
8 At palibhasa'y nasumpungan sa anyong tao, siya'y nagpakababa sa kaniyang sarili, na nagmasunurin hanggang sa kamatayan, oo, sa kamatayan sa krus.
Ano ang ginawa kay Cristo dahil sa Siya ay nagpakumbaba at nagmasunurin sa Diyos hanggang sa kamatayan? Si Cristo ay pinadakila ng Diyos ayon sa Filip. 2:9-11:
9 Kaya siya naman ay pinakadakila ng Dios, at siya'y binigyan ng pangalang lalo sa lahat ng pangalan; 10 Upang sa pangalan ni Jesus ay iluhod ang lahat ng tuhod, ng nangasa langit, at ng nangasa ibabaw ng lupa, at ng nangasa ilalim ng lupa, 11 At upang ipahayag ng lahat ng mga dila na si Jesucristo ay Panginoon, sa ikaluluwalhati ng Dios Ama.
Tandaan nating mabuti na si Cristo ay pinadakila ng Diyos. Iba ang nagpadakila kaysa pinadakila. Tandaan din natin na binanggit sa aklat ni James Dunn na ayon sa kaisipang Hebreo, ang nakikitang anyo ng Diyos ay ang Kaniyang kaluwalhatian. Sa Biblia ba ay binabanggit kung sino ang sinag ng kaluwalhatian ng Diyos?
Ang Anak o si Cristo ang Siyang sinag ng kaniyang kaluwalhatian, at tunay na larawan ng kaniyang pagka-Diyos ayon sa Hebreo 1:2-3.
2 Ay nagsalita sa atin sa mga huling araw na ito sa pamamagitan, ng kaniyang Anak, na siyang itinalaga na tagapagmana ng lahat ng mga bagay, na sa pamamagitan naman niya'y ginawa ang sanglibutan; 3 Palibhasa'y siyang sinag ng kaniyang kaluwalhatian, at tunay na larawan ng kaniyang pagka-Dios, at umaalalay ng lahat ng mga bagay sa pamamagitan ng salita ng kaniyang kapangyarihan, nang kaniyang magawa na ang paglilinis ng mga kasalanan, may lumuklok sa kanan ng Karangalan sa kaitaasan;
Si Cristo ay ang Sinag at Larawan ng Diyos kaya sinasabi sa Filip. 2:6 na Siya ay nasa anyong Diyos. Hindi ba ito ay katunayan na si Cristo ay tunay na Diyos dahil sa Siya ay ang maningning na sinag ng kaluwalhatian ng Diyos? Hindi pa rin mapagbabatayan na si Cristo ay tunay na Diyos kahit na Siya ay sinag ng kaluwalhatian ng Diyos sapagkat ang lalake man ay hindi lamang larawan kundi kaluwalhatian din ng Diyos ayon sa Biblia. Ganito ang pahayag sa 1 Corinto11:7 (DS).
7 Sapagka't katotohanang ang lalake ay hindi dapat maglambong sa kaniyang ulo, palibhasa'y larawan siya at kaluwalhatian ng Dios: nguni't ang babae ay siyang kaluwalhatian ng lalake.
Ang lalake ba ay Diyos din dahil sa siya ay larawan at kaluwalhatian ng Diyos?
Ano pa ang dahilan kaya si Cristo ay nasa anyong Diyos? Sapagkat Siya ay pinahiran o pinagkalooban ng kapangyarihan ayon sa Gawa 10:38 (DS at MB)
38 Sa makatuwid baga'y si Jesus na taga Nazaret, kung paanong siya'y pinahiran ng Dios ng Espiritu Santo at ng kapangyarihan: na naglilibot na gumagawa ng mabuti, at nagpapagaling sa lahat ng mga pinahihirapan ng diablo; sapagka't sumasa kaniya ang Dios.
38 Ang sinasabi ko'y tungkol kay Jesus na taga-Nazaret. Ipinagkaloob sa kanya ng Diyos ang Espiritu Santo at ang kapangyarihan bilang katunayan na siya nga ang Hinirang. Sapagkat sumasakanya ang Diyos, saanman siya pumaroon ay gumagawa siya ng kabutihan at nagpapagaling sa lahat ng pinahihirapan ng diyablo.
Nangangahulugan ba na si Cristo ay tunay na Diyos na dahil sa pinagkalooban ng kapangyarihan? Hindi, dahil sa ang Anak ay paiilalim sa kapangyarihan ng Diyos ayon sa I Cor. 15:27-28 MB.
27 Ganito ang sinasabi ng Kasulatan: "Ang lahat ng bagay ay lubusang pinasuko sa kanya ng Diyos." (Ngunit sa salitang "lahat ng bagay," maliwanag na hindi kasama rito ang Diyos na siyang naglagay ng lahat ng bagay sa ilalim ng kapangyarihan ni Cristo.) 28 At kapag ang lahat ay nasa ilalim na ng kapangyarihan ni Cristo, ang Anak naman ang paiilalim sa kapangyarihan ng Diyos na naglagay ng lahat ng bagay sa ilalim ng kapangyarihan niya. Sa gayon, lubusang maghahari ang Diyos sa kalahat-lahatan.
Kaya hindi sila magkapantay ng Ama kung ang pag-uusapan ay kapangyarihang taglay ng bawat isa. Inamin ba ni Cristo na hindi nga Niya kapantay ang Diyos? Oo, ang sabi Niya ay “Ang Ama ay higit na dakila kaysa akin” (Juan 14:28 NPV).
28 "Narinig ninyong sinabi ko, 'Aalis ako ngunit babalikan ko kayo.' Kung iniibig ninyo ako, magagalak kayo sa pagpunta ko sa Ama, pagkat ang Ama ay higit na dakila kaysa akin.
Ano ang samang ibubunga kapag ginamit na batayan sa pagtuturong si Cristo ay Diyos ang saling MB ng Filip. 2:6? Ayon din sa saling ito, “Na bagamat siya’y Diyos, hindi nagpilit na manatiling kapantay ng Diyos,” si Cristo daw ay kapantay ng Diyos. Kapag ginamit ang saling ito ay magkakaroon ng kontradiksyon ang talatang ito sa iba pang mga talata ng Biblia!
Anong mga aral ng Biblia ang sasalungatin ng saling ito ng Filip. 2:6 na kapantay ni Cristo ang Diyos? Ang aral na nakasulat sa Isaias 46:5, 9 NPV na ang tunay na Diyos ay walang kapantay at walang katulad. Ganito ang sinasabi ng Kasulatan:
5 "Kanino ninyo ako itutulad o kanino ninyo ipapantay? Kanino ninyo ako ihahambing? 9Alalahanin ninyo ang mga dating bagay, mga bagay noong unang panahon. Ako ang Dios, at wala nang iba pa. Ako ang Dios at walang ibang tulad ko.
Paano isinalin ng mga translators ng Magandang Balita ang Isaias 46:5?
Sinabi ni Yahweh, "Saan ninyo ako itutulad? Mayroon bang makapapantay sa akin?
Kaya ang tunay na Diyos ay walang kapantay sa pagiging tunay na Diyos! Kaya maling salin ang nasa MB na si Cristo ay kapantay ng Diyos. Kaya alin ang tamang salin ng Filipos 2:6? Karamihan ng mga salin sa English at Filipino ay “in the form of God” o “nasa anyong Diyos.”
6 Na siya, bagama't nasa anyong Dios, ay hindi niya inaring isang bagay na nararapat panangnan ang pagkapantay niya sa Dios.
Dahil sa si Cristo lamang ang nakapantay sa Diyos sa pagiging banal at umiibig kaya Siya ay nasa anyong Diyos, papaano muling mababalik ang tao sa katangiang ito na hindi niya naabot dahil sa nagkasala ang lahat?
Ayon sa Biblia, kailangan na ang tao ay maging katulad ng larawan ni Cristo ayon sa Roma 8:29.
29 Sapagka't yaong mga nang una pa'y kaniyang nakilala, ay itinalaga naman niya na maging katulad ng larawan ng kaniyang Anak, upang siya ang maging panganay sa maraming magkakapatid:
Paano magiging kalarawan ni Cristo ang tao sa kabanalan? Paano ba magiging banal ang taong nagkasala? Para ang tao ay maging banal, kailangan na siya ay matubos ng dugo ni Cristo ayon sa Efeso 1:4, 7 (DS):
Ayon sa pagkapili niya sa atin sa kaniya bago itinatag ang sanglibutan, upang tayo'y maging mga banal at mga walang dungis sa harapan niya sa pagibig:
Na sa kaniya'y mayroon tayo ng ating katubusan sa pamamagitan ng kaniyang dugo, na kapatawaran ng ating mga kasalanan, ayon sa mga kayamanan ng kaniyang biyaya,
Sino ba ang mga taong tinubos ng dugo ni Cristo na sila ang kalarawan ni Cristo sa kabanalan dahil sa pinatawad na ang mga kasalanan? Ang mga nasa Iglesia Ni Cristo ayon sa Gawa 20:28 (Salin sa Pilipino ng LAMSA Translation):
Ingatan ninyo kung gayon ang inyong mga sarili at ang buong kawan, na dahil dito ay ginawa kayo ng Espiritu Santo na mga tagapag-alaga, upang pakanin ang Iglesia Ni Cristo na binili niya ng kaniyang dugo.
Paano mananatiling kalarawan ni Cristo sa kabanalan ang mga taong nag-Iglesia ni Cristo? Dapat makita ang bagong pagkatao na nilikhang kalarawan ng Diyos, kalarawan ng kanyang katwiran at kabanalan ayon sa Efeso 4:21-24 MB:
21 kung talagang pinakinggan ninyo ang aral niya at naturuan kayo ng katotohanang na kay Jesus. 22 Iwan na ninyo ang dating pamumuhay. Hubarin na ninyo ang inyong dating pagkatao, na napapahamak dahil sa masasamang pita. 23 Magbago na kayo ng diwa at pag-iisip; 24 at ang dapat makita sa inyo'y ang bagong pagkatao na nilikhang kalarawan ng Diyos, kalarawan ng kanyang katuwiran at kabanalan.
Dahil dito, ano ang tinamong karapatan ng mga taong nilinis ng dugo ni Cristo at ano ang biyayang nakalaan para sa kanila? Ang karapatang maglingkod at ang mana na walang hanggan ayon sa Hebreo 9:14-15 (NPV):
14 Gaano pa kaya ang dugo ni Cristo, na sa pamamagitan ng walang hanggang Espiritu ay inihandog sa Dios ang kanyang sarili na walang kapintasan, upang malinis ang ating budhi mula sa gawaing naghahatid sa kamatayan. Sa gayon, makapaglilingkod tayo sa buhay na Dios! 15 Dahil dito, si Cristo ang tagapamagitan sa isang bagong tipan upang ang mga tinawag ay tumanggap ng ipinangakong mana na walang hanggan ngayong namatay siya bilang pantubos sa mga taong nagkasala sa ilalim ng unang tipan.
Sino ba ang mga tinawag na tatanggap ng ipinangakong mana na walang hanggan? Ang mga tinawag upang maging isang katawan ayon sa Col. 3:15, MB:
15 At paghariin ninyo sa inyong puso ang kapayapaang kaloob ni Cristo, sapagkat ito ang dahilan kaya kayo tinawag upang maging bahagi ng isang katawan. Magpasalamat kayong lagi.
Alin ang katawan na doon naroroon ang mga tinawag ng Diyos? Ang Iglesia ang katawan ni Cristo ayon sa Col. 1:18, MB:
18 Siya ang ulo ng iglesya na kanyang katawan . . .
Ano ang pangalan ng Iglesia na katawan ni Cristo? Ang Iglesia Ni Cristo ayon sa Roma 16:16, NPV:
16Magbatian kayo ng banal na halik. Lahat ng iglesya ni Cristo ay bumabati sa inyo.
Para ang tao ay maging kalarawan ng Diyos, dapat ay nasa loob siya ng Iglesia Ni Cristo, patuloy siya na nagbabagong-buhay at sumusunod sa utos ng Diyos. Sana, ang mga nakabasa ng artikulong ito ay tumugon sa tawag ng Diyos, na sila man ay makapag-Iglesia Ni Cristo para tamuhin nila ang walang hanggang pangako ng Diyos. (2023)